حكمِ حكم: "چراگاه" كه نيست، "چرا" گاه است!

فرضِ فرض: كاش "چراگاه" بود...

حكمِ فرض:

اندك اندك زين جهانِ هست و نيست

نيستان رفتند و هَستان مي رسند

لاغران خسته از مَرعا*ي عشق

فَربَهان و تندرستان مي رسند

 

* مَرعا: چراگاه

پ.ن: فرضاً آمده بودم بريزم، بپاشم، بروم، مولاناي شمس خدا حكماً آمد، ريخت، پاشيد، رفت...

نوشته شده در یکشنبه 13 اردیبهشت1388ساعت 22:41 توسط :رهاورد| |